|
İşlerinden çıkarılan insanlar,iş yerlerini kapatan iş verenler
Kazancı giderlerine yetişmeyen çalışanlar,artan fiatlar,gerileyen kazançlar,hayata mutlu vede umutlu bakamayan insan toplulukları
YENİ YIL…
İşlerinden çıkarılan insanlar,iş yerlerini kapatan iş verenler
Kazancı giderlerine yetişmeyen çalışanlar,artan fiatlar,gerileyen kazançlar,hayata mutlu vede umutlu bakamayan insan toplulukları…
Hiç kimse halinden memnun değil,hiç kimse yarınından emin değil...Halimize şükür demek adetten olmuş diyor nasılsın dediğimiz eş dost...
Peki ya başımızda bombalar patlasa,her gün insanlarımız öldürülüp yok edilseydi,sokaklarda aç ve açık bırakılsaydı kadınlarımız kızlarımız...o zaman ne yapardık...Şu an evimize daha iyisini götürememenin burukluğunu yaşıyorken,ya hiçbir şeyimiz kalmasa ,hatta bir evimiz dahi olmasaydı...Ne yapardık...Gerçekte şükrederdik bu halimize,işte o zaman.
İnsanın insana ettiği zülmü ne doğa ne vahşi hayvanlar nede kasırgalar depremler etmez insana,zira bunlar on yıllarda yüz yıllarda birkaç kez tekrarlanırken herkes birden topyekün yaraları sarmaya çabalar,koşturur...Lakin savunmasız insanlara gökyüzünden bombalar yağdırmak sadece insan tarafından insana layık görülen bir zulümdür...
Her birimiz aynı ana babanın çocukları olarak yaratıldık ancak aynı bedenleri paylaştık da toprakları ,suyu,yiyecekleri ve ne yazık ki hayatı paylaşamadık…
Kötülük maalesef güçlüden yana,kötüler maalesef çok güçlü…Kaba kuvvet mazluma karşı daima…
Uzaklarda bir bebek ağlıyor acıkmış, susuz ve korkmuş...
Yapayalnız ...,
Tek istediği rahat etrilmesi...
Karnının doyurulup, altının temıizlenmesi ...
Kimseye kızgın değil ,kızmaktan bihaber henüz.
Birisi gelsinde son versin çığlıklarına diye bağırmakta.
Hangi göğüsten aktığı hiç önemli değil yudumlamayı arzuladığı sütün ,
Güvende olmak tek kaygısı...
Yukarılardan bakınca aşağılarda insanlar ,sadece nokta kadarlar
Çok kere görülmezler bile, görünen yalnızca binalar
Onlarda ,ne kadar cansızlar.
Yukarıdan bakınca ,heryer cansız birer hedef sadece
Nişan alıp ateş ettiğinde ,yok olan bir hedef ...hemde sessizce ,
Yukarılardan aşağıları duyamazsın....
Yalnızca biraz yıkıntı ve belki görünen alevler,
Binaların arasında kalanlarsa ,hiç mi hiç göze görülmezler.
Nişan alırsın atışını yaparsın ve ............
Görev başarı ile tamamlanmıştır .
Yapılan sadece bir hedefi vurmaktır ...
Ardından bir zafer işareti ,yada sevinç çığlığı gelir,
Görev başarı ile ifa edilmiştir..
Akan kanları ise hiç bir zaman göremezsin yukarılardan ...
Çünkü ;İnsan, yukarıya doğru kanamaz ....
Kan aşağıya doğru akar daima ,
Ve akar kara toprağa ,
Topraksa hemen kabul eder alır içerisine ,
Kalan beden , hemen kaybedilir toprağın içerisinde
Yada yiyecek et parçasıdır onu bulan hayvan ise...
İnsan yukarıya doğru kanamaz ...
Göğe doğru akmaz kanlar ...
Kanayan birine ,ancak acır insanlar .
Ama acısını hissedemez...
Her beden, kendi acısıyla acır
Karşıdan bakanlarsa ,ona sadece acır,
Kendi bedeni kanamayanlar, bunu nereden anlar...
Akşam olduğunda acıkırsın...
Duvarların ardındaki evinde sessiz, sakin, kendince huzurlu ...
Bir yandan yudumlarsın suyunu..
İzlememiyorsan herhangi bir kanalı, haberin bile olmaz yaşananlardan...
Hele yukarıdakilerin hiç haberi olmaz ,olanlardan.
Çünkü insan ...hiç bir zaman....
Yukarıya doğru kanamaz da ondan…
kasım/2007
Güzel bir yıl dilemek isterdim herkeze,ancak görünen o ki 2009 da yine savaşların,sıkıntıların ve zorlukların yılı olacak…
Saygılarımla…
Ecz. Koray OYACI
|
